Wypadanie włosów

Włosy pokrywają całe ciało człowieka - z wyjątkiem wnętrza dłoni i podeszew stóp. Struktura przekroju włosa określa jaki będzie miał on charakter. Włosy o przekroju cylindrycznym bedą proste a w włosy owalne będą kręcone lub kędzierzawe. Zróżnicowanie w obrębie przekroju włosa będzie determinować jego stopień skrętu. Na głowie rośnie przeciętnie 100 000 włosów. Codziennie wypada 50 do 100 sztuk. Cały czas ok. 90% z nich znajduje się w fazie wzrostu.

Cameron Diaz

Włosy składają się z trzech warstw:


zewnętrznej warstwy rogowej
środkowej kory
wewnętrznego rdzenia


Warstwa rogowa jest cienka i bezbarwna: osłania grubszą korę, która zawiera melaninę, pigment nadający włosom kolor.

Bruce Willis

Jeżeli ilość wypadających włosów bardzo się zwiększa i przekracza stan normalny mówimy o łysieniu. Przyczyny tego mogą być różne. U mężczyzn zwykle mamy do czynienia z łysieniem typu androgenowego. Nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron (który sami wydzielają bo jest bezpośrednią pochodną testosteronu) sprawia, że włosy wypadają lub słabną. Ta nadwrażliwość jest przypadłością dziedziczną. W tym wypadku lekarze zalecają podawanie środków farmakologicznych obniżających stężenie dihydrotestosteronu np preparat Propecia (Finasteryd). Osłabienie włosów może być również wynikiem antybiotykoterapii, przebytych chorób np. grypy, gruźlicy itd. Do zwiększonego wypadania włosów mogą się przyczynić osłabienie układu nerwowego, zaburzenia hormonalne, starzenie się.

Stopnie Łysienia

Na rynku aptecznym jest mnóstwo preparatów na włosy. Większość z nich zawiera witaminy z grupy B, witaminy A oraz E. Często są wzbogacane drożdżami piwnymi. Dodatkowymi składnikami są aminokwasy siarkowe np. cysteina, która jest głównym budulcem włosów. A także wyciąg ze skrzypu czy pokrzywy bogate w naturalną krzemionkę. Wiodące na rynku są Belissa, Skrzypowita czy Skrzyp Polny z Witaminami. Są to preparaty, które faktycznie poprawiają stan włosów co nie zmienia faktu, że w przypadku poważnych kłopotów należy udać się do lekarza. 

Wszy - co za wszy piją z nas krew?

Wszy są stawonogami pasożytującymi między innymi na człowieku. W przebiegu ewolucji wyodrębniły się dwa gatunki wszy, które żerują na ludziach. Pierwszy z nich to wesz głowowa, której odmianą jest wesz odzieżowa. Natomiast drugi gatunek to wesz łonowa. Wyżej wymienione gatunki pochodzą odpowiednio od wszy szympansa i wszy goryla.
Wszy głowowe, które są najbardziej rozpowszechnionymi wszami żerującymi na człowieku są niewielkimi, osiągającymi do 6 mm długości owadami o silnie spłaszczonym ciele. Posiadają kłująco - ssący aparat gębowy, który umożliwia im wysysanie krwi z ciała ofiary. Odnóża przednie i środkowe służą do poruszania się wzdłuż włosa, natomiast odnóża tylne oraz środkowe wyposażone są w pazurki czepne.
Samica wszy głowowej u nasady włosa składa jajeczka zwane gnidami. Po około ośmiu dniach z jajeczek wylęgają się młode osobniki zwane nimfami, które dorastają przez kolejne dziewięć do dwunastu dni. W tym czasie nimfy poruszają się, zachowują i żywią tak samo jak osobniki dorosłe. Nimfy mają barwę od białej, kremowej do brązowej podobnie jak i gnidy. Osobniki dorosłe są brązowe lub ciemniejsze (Wyglądają na włosach jak ziarna lnu lub sezamu) mogą być czerwone przez kolor wypitej krwi.

Jak można się zarazić? Bardzo prosto. Wystarczy kontakt z głową osoby zarażonej lub jej odzieżą (czapki, kapelusze, szaliki, ubrania). Można się również zarazić przez kontakt z przyrządami do pielęgnacji włosów osoby chorej takimi jak: grzebienie, szczotki, gumki do włosów. Zakażenie może również nastąpić przez bieliznę pościelową. Wiadomo również, że na zakażenie bardziej narażone są osoby z długimi włosami. Miejscami szczególnie zagrożonymi są ośrodki skupiające młodych ludzi czyli szkoły, przedszkola. Dlatego nie w porę wykryta wszawica może zaatakować całą grupę ludzi.

Najpowszechniejszym objawem jest świąd. Wszy najczęściej występują za uszami, w okolicy skroniowej oraz potylicznej (nad karkiem), dlatego też tam należy najpierw rozpocząć ewentualne poszukiwania. Gnidy natomiast występują u nasady włosa i przypominają wyglądem nie dający się strzepać łupież.
Podstawową metodą leczenia jest wyczesywanie wszy specjalnym, gęstym grzebyczkiem. Ponadto warto zastosować nowoczesne środki chemiczne do zwalczania wszy, które w swoim składzie zawierają polimer pokrywający wszy płaszczem uniemożliwiającym oddychanie. (np. Hedrin) Stosowanie tego typu preparatów u dzieci w wieku poniżej szóstego miesiąca należy skonsultować z lekarzem.
Sposobem domowym jest nacieranie głowy roztworem octu lub nafty na noc oraz wyczesywanie wszy. W ostateczności można skrócić włosy do rozmiaru przy którym nie są one w stanie żerować czyli około 0,5 cm.
Zapobieganie
Uświadamianie dzieciom zagrożenia. Nie dzielenie się odzieżą, przyrządami do higieny głowy, pościelą. Sprawdzanie skóry głowy dzieci, systematycznie. Należy również zwracać uwagę na zachowanie dzieci związane z ewentualnym drapaniem się.
Uwaga nie należy stosować szamponów na wszy jako środki zapobiegawcze gdyż wiele z nich zawiera neurotoksyny (stosowane często jako pestycydy), które są szkodliwe dla naszego organizmu.

Pozdrawiam Farmaceutyczny

Łupież

Każde nadmierne łuszczenie się naskórka owłosionej skóry głowy nazywamy pospolicie łupieżem.

Skąd bierze się łupież?

Ta nieprzyjemna przypadłość powstaje zwykle w wyniku podrażnienia skóry głowy przez stosowanie preparatów chemicznych. Pojawia się ona w wyniku niedopłukania szamponu, nadmiernego stosowania farb do włosów i innych środków chemicznych czyli pianek, odżywek lub po zabiegach fryzjerskich i kosmetycznych. Łupież może również występować u osób źle odżywiających się, mających skłonności genetyczne a także w wyniku zaburzeń hormonalnych a nawet nadmiernie chlorowanej wody. Do powstawania łupieżu tłustego przyczyniać się może drożdżak Pityrosporum ovale.

Z łupieżem często mylone są inne przypadłości takie jak: łuszczyca, łojotokowe zapalenie skóry głowy czy schorzenie określane mianempseudotinea amiantaceapolegająca na specyficznych zaburzeniach łuszczenia się naskórka. (Przyczyna tej choroby nie jest znana.)

Łupież można podzielić najprościej na dwa rodzaje.

Łupież zwykły albo inaczej suchy. Polega na złuszczaniu się naskórka w postaci drobnych, suchych, białych płatków bez objawów zapalenia. Przy intensywnych ruchach głowy lub czesaniu z łatwością wypada pozostawiając biały nalot na ubraniu. Nie uszkadza on włosów. Jest spotykany głównie u mężczyzn w wieku przed 20 rokiem życia.

Łupież tłusty zwany mokrym lub łojotokowym rozwija się zwykle z łupieżu suchego. Charakteryzuje się tłustymi, żółtymi łuskami, które z czasem zamieniają się w strupy. Nie wysypuje się z włosów lecz raczej trzyma się powierzchni skóry. Chorobie często towarzyszy świąd. Może prowadzić do uszkodzenia włosów objawiającego się łysieniem łojotokowym.

Do schorzeń przypominających łupież zaliczyć można łojotokowe zapalenie skóry głowy często wywołane przez drożdżak naturalnie występujący na skórzePityrosporum ovale. Który może też dodatkowo zwiększać objawy łupieżu tłustego.

Leczenie

Łupież suchy

W leczeniu łupieżu suchego stosuje się tylko środki zewnętrzne. Do usunięcia nadmiernej ilości łusek stosujemy oliwkę salicylową (Salicylol). W celu lepszego pozbycia się łusek dobrze jest oliwkę odrobinę podgrzać (oczywiście tak żeby się nie poparzyć), następnie nanieść ją na głowę, przykryć folią i zawinąć ręcznikiem. Pozostawić 2 - 4 godzin a następnie spłukać. Oliwka spłukuje się dużo lepiej od maści.

Często tego typu zabieg wystarcza. Czasami lekarze przepisują sterydy w płynie (Locoid, Laticort, Elocom) do stosowania na głowę przez okres 7 - 14 dni. O ile to możliwe na okres leczenia powinno się odstawić wszelkiego rodzaju pianki do włosów czy farby. Na czas kuracji zastąpić je szamponami specjalistycznymi jak (Freederm czy Pharmaceris H-Purin).

Łupież mokry

W celu usunięcia łusek stosujemy tą samą metodę z oliwką salicylową co przy łupieżu suchym. Z tym że zabieg prawdopodobnie trzeba będzie kilka razy powtórzyć gdyż w tym przypadku łuski mogą być silnie sklejone z podłożem dużą warstwą łoju. Dodatkowo zaleca się stosowanie środków przeciwgrzybiczych w postaci szamponów (Nizoral, Capitis Duo, Zoxin). U niektórych osób dobre efekty daje szampon zawierający siarczek selenu (Selsun). Polecane są również szampony z dziegciem, roztworem smoły węglowej np. Polytar. Czy mieszanki dziegcia, smoły węglowej i środka grzybobójczego Pirytionianu sodu jak np. w preparacie Polytar AF. Należy jednak pamiętać, że dziegieć może powodować uwrażliwienie skóry na słońce co może skutkować oparzeniem. A także powodować uczulenia.

Leczenie odpowiednimi szamponami kontynuujemy do czasu aż będzie on skuteczny.

farmaceutyczny